«منبعِ انديشة رود خروشان حيات»
يا رسول الله تودر خلوتِ وحدت خليلي بر گزينِ دست يزدان از ميان نخبگاني منبع انديشة رود خروشان حياتي        ماءِ ثجّاجي ز ابر رحمت باريتعالي رهبرِ خنياگرانِ نعمة «قالُوا بَلي» اِي مصطفاي كردگاري ناجيِ خلق خدايي خاتم پيغمبراني اسوه و الگوي ديني  شبرو راهِ وصالي بر بُراقِ عرش پيما عَلَّم الأَسماءِ آدم، كشتي نوح پيمبر مُعجزِ نه گانة موسي بسوي مصرياني بلبل دستانرا بر گُلبنِ باغِ خدايي شمسِ كوه  نور و شمع روشن غار حرائي كردگارت گفت اِقرأ باسمِ رَبكّ يا محمّد كاف، ها، يا، عين، صادي، ذكر عبدِ كردگاري در، اَلَم نَشرَح لَكَ صَدرَك خدا دادت بشارت روز رستاخيز در صحرايِ محشر نزدِ داور رودِ بي‌آلايش آب و شراب و انگبيني تو رحيق سر بمُهري، معنيِ كأساًَ دِهاقي فجر شبهاي فراقي شمسِ ايّامِ وصالي با محمّد برتر از آني كه اندر وصف آيي                             زاد روزت باد میمون   بر تمام اهل عالم                       ناظما !چون مدح احمد هست در قرآن مکرر		بعدِ ذاتِ واحدِ مطلق به هستي بي‌بديلي پيش هر صاحبنظر در صورت و معنا جميلي شهر علمي، كوهِ حلمي، قُلزم عقل عقيلي از بد ايت مُبتدائي، در نهايت مُستحيلي ساقيِ ميخانهِ در بزمِ خداوند جليلي رحمة للعالميني مقتدايِ جبرئيلي دادخواهان را پناهي راه‌جويان را دليلي همره روح‌الاميني همدمِ اصلِ اصيلي روح بخش چهار مرغ و مُصحفِ دين خليلي بر سرِ فرعونيان طودِ عظيم بحرِ نيلي خوشهِ بشكفتهِ طلعِ بلنداي نخيلي رسته از قيدِ دثاري جسته از بندِ زميلي رَتِّلِ القُرآن ـ وَ بلِغ، تو بليغي و رَتيلي معنيِ طاها و ياسين، شارعِ شرع سَهيلي صاحب آوازه‌اي، پاكيزه از وِزر و وَبيلي در دفاع از جرم و تقصيرِ گُنهكاران وكيلي  لَذّة لِلشّار بيني، كوثر استي سلسبيلي در مي توحيد بوي مشك و طعم زنجبيلي نور مصباحِ زجاجي وندر آن زَيتُ وفَتيلي تالي قرانيِ و هموزن آن ثِقل ثقيلي اي صراط مستقيم، تو رهنماي هر سبيلي                       تو همی تکرار کن،باری ،بری اجر جزیلی

   میلاد نور مباروانک لعلی خلق عظl       بار هم مهمانی ملکوت
اقتباسی از حدیث نبوی و سوره قدر
مژده ای دوست که ماه رمضان می آید بوی رضوان خداوند ازآن می آید
باز آماده رفتن به ضیافت باشید میهمانی شده نزدیک و زمان می آید
میز بان چشم به راه است مهیا باشید گر چه خود درهمه جا همرهمان می آید
خادمان حرم ملک وجود از هر سو بهر تشریف شما دعوتیان می آید
بار عامیست که در مرتبه عز وجلال بر تر از حوصله وهم و گمان می آید
نه فقط آدمیان خیره در آن فر وشکوه که عجب در نظرپردگیان می آید
پهنه خاک شود سفره خوان ملکوت که در آن مائده ی هر دو جهان می آید
فضل وعقل .خرد ودانش و اندیشه ورای می ننوشیده,ولی در هیجان می آید
چشمه های عسل وکوثر وتسنیم وشراب در ورید و شریان در جریان می آید
آنچه استاد ازل طرح به دفتر فرمود گاه آن است که در شرح وبیان می آید
رمضان چشمه رضوان خدا هست,آری هر شنا کرده درآن پاکروان می آید
آن تنعم که شود در شب قدر ارزانی به هر آن وزنه بسنجیش گران می آید
وه !چه تشریف شگرفی است که هر کروبی به سلام آوری آدمیان می آید
همره خیل ملک" روح " به فرمان خدای همه شب تا به گه صبحدمان می آید
خوش سلامیست که هر کس به سلامت در یافت در پسین مرحله اش امن و امان می آید
ففضل این حادثه بسیار از این بیشتراست اندک است آنچه غزلگون بزبان می آید
ناظمی نیز فراخوانده این مهمانیست لیک اقسوس ! که او شرمگنان می آید
یم:-
(ای بر گزیده ما)وبراستی که تورا نهادی برتر و بزرگوار است -آیه 4 سوره قلم
طلوع آفتاب آسمان رسالت مبارک باد
گفتم بخود: آهای مسلمان با ید کله فکند به کیوان
امروز بر گزیده خداوند بهتر گزینه همه دوران
تا رهبری کند همگان را بر حسب رهنمایی رحمان
سامانه یکانه پرستی یابد زسوی او سر وسامان
باید بخویش سخت بنازی از افتخار های فراوان
بنهاده ای اساس تمدن در نظم زندگانی انسان
ازآن زمان که نوع بشر بود درنده خوی وسرکش ونادان
تو بوده ای موسس قانون با عدل وداد و دانش وایمان
فر هنگ ساز این کره خاک توبودی از میان هزاران
بذر تمدن از تو بر آورد گیتی شدست بهره ورازآن
هر گز نبوده ای همه تاریخ در جمع نا خدای پرستان
آگه شدی زفطرت پاکت از ابتدا به حضرت یزدان
بودی بر این نهاد که آمد ختم رسل به عرصه میدان
اورا خدا سوی تو فرستاد هان !ای بشر به همره قرآن
گردن نهادی و گرویدی دور از گمان و شبهه و کتمان
ارزش شناختی و نهادی دست قبول بر سر چشمان
یعنی که من بجان ودلستم آماده پذیرش فرمان
کردی گسیل"روز به"ات را در پیشگاه ختم رسولان
از پرتو دیانت وتقوا شد نامور به حضرت سلمان
هم شد زاهل بیت نبوت آن دوستارشان زدل وجان
آن مرد بد نمونه کامل از خوی پاک مردم ایران
هم شد بهین مشا رپیمبر در جنگ وصلح وبیعت و پیمان
چشم تو بود وامر رسالت خشم تو وخیانت شاهان
راه ورود دین تو نبستی آنسان که خواست پورک ساسان
هر گز نبود ونیست دل تو بر شاه وشاهپور و امیران
خوی تو هست وکفر ستیزی قلب توو پذیرش ایمان
آنست وجنگ رانش ابلیس اینست و جذب آیت رحمان
پس, هان وهان هماره بپا خیز در راه دین ایزد منان
تاقلب تیرگی بدرانی با تابش محبت و احسان
با منطق کلام خدایی با آیت مشعشع فرقان
امروز بر گزیده خداوند بهتر گزینه مردوخدا دان
امن خدا امین رسالت فلک نجات ورطه طوفان
رهبر ز تیرگی بسوی نور هادی بسوی چنت رضوان
آمیزه ساز شربت تسنیم خا موش ساز شعله نیران
مشکل گشای راز طبیعت بینشگر تعادل میزان
اوراست طبق قول خداوند خلقی عظیم بر تر از اوزان
ختم رسل هموست,همین بس شانی, کسی, نیافت بدینساد
ناظم خموش باش زگفتار بیهوده طبع خویش مرنجان
بنگر به آیه آیه قرآن وز گفته های خوش فرو مان
فر خنده باد بعث پیمبر بر هر کسی که هست مسلمان
تا شادمان زیند و شتابند در راه راست خرم و شادان
بر طبق رهنمایی آیات هم بر اساس رسم نیاگان
از ما درود باد پیاپی بر حضرت محمد و
ک
ضمن عرض تبریک طلوع چهاردهمین آفتاب درخشان نبوت و امامت ,حضرت قائم آل محمد صلوات الله علیهم به پیروان راستین آن ناجیان بشریت –بدینوسیله غزل طایر قدسی لسان الغیب را که به مناسبت تضمین نموده انم تقدیم عزیزان مینمایم.
توضیح اینکه در این تضهین مخمس شده ار هر بندی سه مصرع اول را اینجا نب سروده ام ودو مصرع از آن لسان الغیب میباشد غزل طایر قدسی از لسان الغيب
دارم اميد كه نور بصرم باز آيد
آنكه غايب شده است از نظرم باز آيد گرميِ دل خنكاي جگرم باز آيد
اگر آن طاير قدسي ز درم باز آيد
عمر بگذشته به پيرانه سرم باز آيد
چار تكبير به محراب عبادت بزنم
باده با يادِ رخش از سر عادت بزنم خيمة عشق به صحراي ارادت بزنم
كوس نو دولتي از بام سعادت بزنم
گر به بينم كه مه نو سفرم باز آيد
روز شب خورده‌ام از غيبت او خون‌جگر
گر نشد كارگشا نالة شب آه سحر گوش بر پيك خبر مانده‌ام و چشم به در
دارم اميد بر اين اشگ چو باران كه دگر
برق دولت كه برفت از نظرم باز آيد
آنكه در مشكل ما عقده‌گشا رايش بود
در سويد‌اي دلِ پاكدلان جايش بود قبلة اهل نظر روي دل آرايش بود
آنكه تاج سر من خاكِ كفِ پايش بود
پادشاهي بكنم گر به سرم باز آيد
همه گويند ز هجرش نَبُوَد راه گريز
چون كه او مانده پسِ پرده غيبت، من نيز من كه قلبم شده از باده عشقش لبريز
خواهم اندر طلبش رفت و به ياران عزيز
شخصم ار باز نيايد خبرم باز آيد
وصف جانانه به هر گونه كلامي نكنم
هست دور از من و ترسم كه دوامي نكنم لبم آلوده به هر باده و جامي نكنم
گر نثار قدم يار گرامي نكنم
گوهر جان به چه كار دگرم باز آيد
آنكه از منظرة چشم نهان است چو روح
آنكه در مملكت عشق كند فتح فتوح آنكه سازنده كشتي نجات است چو نوح
مانعش غلغل چنگ است و شكرخواب صبوح
ورنه گر بشنود آه سحرم باز آيد
به اميد قدمش چشم به راهم ـ حافظ
الفتم با غزلت هست گواهم ـ حافظ همدم سوز دل و آتش آهم ـ حافظ
آرزومند رخ چون مهِ شاهم حافظ
همتي تا به سلامت ز درم باز آيد

بمناسبت  میلاد حضرت رسول الله[ص)
هلا ای زمین بر مقامت بناز       که در آفرینش شدی سر فراز
شدی برتر از هور گیهان فروز    به امر خدا از بهین زاد روز
به هفت آسمانت سر آمد بود        که ات جای پای محمد بود
مرا نیز هست افتخاری چنین       که بر چهره دارم غبار زمین
بر افروخت اینسان جهان آفرین    به روی زمین نور مشکات دین
که مارا زظلمت به نور آورد       به قرب خود از راه دور آورد
خدایا !بر این نعمت بی قیاس       هزاران هزاران هزاران سپاس
شما همگنان و خدا باوران          بهین پیرو ختم پیغمبران
محمد شناسان دین باورید           زخیل ملایک بسی برترید
همه عمرتان خرم و شاد باد        همه روزتان روز میلاد باد
مرا نیست قدرت از این بیشتر      نه هر بخردو ژرف اندیشتر
گشاید به وصف محمد زبان        مگر این که شر منده گردد ازآن
به قرآن چو گوید خدا مدح او       به خوان و بیندیش وچیزی مگو
وگر دیگری خواند میمان خموش    به آیات قرآن فرا دار گوش
خدا و ملایک فرستد درود            بر احمد که میلادش امروز بود
هم او کرده واجب به دین باوران     درود و سلامش یه روز و شبان
به امر خداوند گردن نهیم              به فرمایش او زجان تن دهیم
از اینرو فرستم همی در کلام         به ختم رسولان درود وسلام